تنوع دارایی‌ها در پرتفوی بورسی


تنوع بخشی سبد دارایی‌های مالی؛درست یا غلط

یکی از استراتژی‌های مطرح در مباحث سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی عبارت است از تنوع‌بخشی زمانی به انواع دارایی‌های مالی.

یکی از استراتژی‌های مطرح در مباحث سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی عبارت است از تنوع‌بخشی زمانی به انواع دارایی‌های مالی. به این معنا که براساس زمان کوتاه‌مدت یا بلند تنوع دارایی‌ها در پرتفوی بورسی مدت سرمایه‌گذاران سبد دارایی مالی خود را متنوع می‌سازند تا از انواع دارایی‌های مالی با ریسک‌های متفاوت، سبدی با حداقل ریسک تشکیل دهند.

اصل این استراتژی بر این اساس استوار است که هر چه افق زمانی بلندمدت‌تر برای سرمایه‌گذار متصور باشد سهم بیشتری از پرتفوی خود را به دارایی‌های ریسکی مثل سهام تخصیص دهد.زیرا نوسانات بازده سهام در طول زمان کمتر می‌شود و در نتیجه ریسک بیشتری در طول زمان در بین دارایی‌ها پخش می‌شود و بازده کل سبد سهام را متناسب‌تر می‌سازد.این نظر در مقابل این دیدگاه قرار دارد که در طول زمان تنوع بخشی به سبد سهام اشتباه است، زیرا مطلوبیت مورد انتظار با استراتژی تنوع سازی زمانی افزایش نمی‌یابد، زیرا به عنوان مثال درباره سهام شرکت‌های بیمه دیده شده است که در دوره‌های بلند مدت‌تر زمانی، ریسک این سهام به جای کاهش افزایش داشته است و در نتیجه تنوع بخشی سهام کارایی خود را از دست داده است. در این میان محققانی هستند که نشان داده‌اند که زمانی تنوع بخشی سبد دارایی مالی در طول زمان بهینه انجام می‌شود که به یکسری از عوامل مهم و اصلی در این باره توجه شود.

نکته مهم در این میان که شاید کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف سرمایه‌گذاری است. این که آیا در بلندمدت هدف کسب درآمد است یا افزایش ثروت و یا عوامل دیگری در تصمیم‌گیری دخیل هستند.

زیرا ممکن است در بلندمدت محدودیت‌ها و قیود مهمی سر راه سرمایه‌گذار قرار گیرند به عنوان مثال سرمایه‌گذاری که گردش دارایی را مهم فرض می‌کند و به دارایی نقد شونده نیاز دارد مثل حقوق بازنشستگی یا مخارج تحصیلی فرزندان، نمی‌تواند تنها به ریسک سبد دارایی خود و تنوع بخشی زمانی جدا از عامل نقدشوندگی توجه نشان دهد. در نتیجه عواملی چون سن، تحصیلات و نسبت مصرف به پس‌انداز افراد ‌باید مورد توجه قرار بگیرند.

یکی از نکات جالب در این مبحث، دیدگاه روانشناسی سرمایه‌گذاران است. تحقیقات نشان می‌دهند که با افزایش ثروت، ریسک‌گریزی مطلق کاهش می‌یابد، زیرا با افزایش ثروت،‌ اهمیت یک دلار اضافی کاهش می‌یابد و در نتیجه سرمایه‌گذار مایل می‌شود که در سطوح بالاتر ثروتی، دلار اضافی خود را صرف امور پرریسک‌تر کند. در نتیجه هر چه ثروت افزایش می‌یابد، دلارهای بیشتری از ثروت سرمایه‌گذار به دارایی‌های ریسکی تعلق می‌پذیرد.

در برابر متغیر ریسک گریزی مطلق، متغیر ریسک گریزی نسبی نیز مطرح می‌شود. در تبیین این متغیر باید گفت که کاهش ریسک گریزی نسبی، حکایت از تخصیص سهم بیشتری از ثروت به دارایی‌های ریسکی همزمان با افزایش ثروت دارد. ثابت بودن متغیر ریسک گریزی نسبی به این معنا است که درصد ثروتی که به دارایی ریسکی تعلق می‌گیرد، ثابت می‌ماند جدا از اینکه خود در چه پایه‌ای از تنوع دارایی‌ها در پرتفوی بورسی ثروت باشد. همچنین افزایش ریسک گریزی نسبی بیان می‌دارد که درصد بیشتری از دارایی مالی با افزایش ثروت سرمایه‌گذار، در گروه پرریسک قرار می‌گیرد.

این در حالی است که در اکثر مطالعات نتایج به دست آمده براساس ثابت فرض کردن ریسک گریزی نسبی حاصل شده‌ اند. در حالی که در هر سه حالت بالا، استراتژی تنوع‌سازی دارایی مالی در طول زمان می‌تواند متفاوت تعریف شود.

یکی دیگر از نکات مهم برای سرمایه‌گذاران، خاطرات و گذشته‌نگری آنها درباره تخصیص دارایی‌های مالی است. توجیهات سرمایه‌ گذاران برای تخصیص بین دارایی‌های ریسکی و غیر ریسکی یا کم ریسک، ممکن است بر اساس ارتباط بین بازده دارایی‌ها در طول زمان، تقویت یا تضعیف تنوع دارایی‌ها در پرتفوی بورسی شود. در نتیجه ارزش دارایی‌های ریسکی در پرتفوی بستگی به ارزش‌های گذشته آنها دارد و افراد بنا بر بازده گذشته یک دارایی آن را انتخاب یا رد می‌کنند و برای خرید و نگهداری در دوره بلند مدت‌تر تصمیم می‌گیرند.

در نتیجه تنوع بخشی دارایی مالی در طول زمان بر اساس فرآیند بازده دارایی و ترجیحات سرمایه‌گذاری می‌تواند افزایش یا کاهش یابد و یا ثابت باقی بماند. همانگونه که اشاره شد سطح تحصیلات نیز نقش زیادی در تصمیم گیری تخصیص پرتفوی سرمایه‌گذاران دارد. زمانی که سطح دانش سرمایه‌گذاران افزایش‌می‌یابد و تجربیات آنها از سرمایه‌گذاری زیاد می‌شود، آستانه تحمل آنها افزایش یافته و ریسک پذیری آنها بیشتر می‌شود و در نتیجه ترجیح می‌دهند تا در سبد دارایی مالی خود،‌ از دارایی پر ریسک بیشتر استفاده کنند.

درباره سن افراد نیز نتایج تحقیقات نشان می‌دهند که افراد جوانتر علاوه بر انتخاب دارایی‌های مالی با دوره زمانی کوتاه مدت، در هنگام تنوع بخشی به سبد دارایی‌هایی مالی خود بیشتر از دارایی‌های چون سهام که ریسک بالاتری دارند استفاده می‌کنند تا اوراق قرضه بلند مدت که ریسک کمتری دارند.

آیا می دانید متنوع سازی در سرمایه گذاری به چه معناست؟

متنوع سازی سرمایه گذاری یک واژه پر زرق و برق است و به معنی آن است که همه تخم‌مرغ‌های خود را در یک سبد قرار ندهید. ایده اصلی این است که سرمایه گذاری های خود را بین کلاس‌های مختلف دارایی ها نظیر سهام و اوراق مشارکت و در بخش‌ها و صنایع مختلف پخش کنید.

چنانچه شما در دارایی هایی مثل سهام، اوراق مشارکت و دارایی های فیزیکی سرمایه گذاری کنید، دارایی ها را نیز از بخش‌ها و صنایع مختلف انتخاب کنید، مثلاً علاوه بر سهام شرکتهای پتروشیمی، در خودروسازی و شرکتهای دارویی هم سرمایه گذاری کنید و علاوه بر بورس تهران در بورس سایر کشورها نیز سرمایه گذاری کنید، بهترین ترکیب متنوع سازی سرمایه گذاری را پیش‌گرفته‌اید و ریسک اینکه یک یا چند گزینه از دارایی ها به ضررهای بزرگی در پرتفوی شما منجر شوند، به حداقل می‌رسانید.

توجه داشته باشید که مفهوم پرتفوی به سبدی از سرمایه گذاری های انفرادی اشاره دارد که شما آن را به صورت کلی نگاه می‌کنید.

متنوع سازی در سرمایه گذاری همه ریسک را از بین نخواهد برد ولی در مدیریت پرتفوی به عنوان روشی برای مدیریت ریسک کل مورداستفاده قرار می‌گیرد.

چرا تشکیل سبد سرمایه گذاری مهم است؟

مدیریت ریسک برای موفقیت در سرمایه گذاری امری حیاتی است و تنوع بخشی راهی برای کاهش ریسک کل پرتفوی با پخش کردن سرمایه گذاری ها بین کلاس‌های مختلف دارایی به حساب می‌آید. ایده اصلی این است که اگر سرمایه گذاری در دارایی الف عملکرد ضعیفی داشته باشد، سایر دارایی ها حداقل عملکردی برابر و بهتر نسبت به دارایی الف خواهند داشت.

بیشتر کتاب‌های مالی به شما می‌گویند که “متنوع سازی کنید، متنوع سازی کنید، متنوع سازی کنید”. ولی متنوع سازی بیش‌ازحد نیز می‌تواند به ایجاد یک پرتفوی بی‌خاصیت منجر شود که نه ضرر زیادی می‌کند و نه سود زیادی عایدتان خواهد کرد.

متنوع سازی را در همیشه در ذهن خود داشته باشید، علی‌الخصوص اگر افق سرمایه‌گذاری درازی را در نظر گرفته‌اید (بیش از ۱۰ سال). ایده‌های خود را در آغوش بکشید و آن‌ها را برای آینده سرمایه گذاری نمایید. برای نمونه، اگر فکر می‌کنید که سرمایه گذاری در بورس بهترین پتانسیل درازمدت را ارائه می‌کند، تمرکز بیشتر بر سهام (مثلاً ۸۰ الی ۹۰% از دارایی ها) بلامانع است. در این تخصیص سهام، اگر فکر می‌کنید که سهام شرکت های خودروسازی یا نفتی در آینده حکمرانی خواهند کرد، دادن وزن بیشتری به آن بخش کاملاً قابل توجیه است. اگر افق سرمایه گذاری کوتاه‌تری دارید، متنوع سازی بیشتر ممکن است برای محدود کردن زیانها و دنبال کردن سودهایی باثبات بیشتر سودمند باشد.

با تنوع بخشیدن به سرمایه گذاری چه‌کار می‌توان کرد؟

نکته کلیدی متنوع سازی سرمایه گذاری این است که در دارایی های غیر مرتبط سرمایه گذاری کنید، یعنی سرمایه گذاری هایی که احتمال کمی برایشان وجود دارد که هم‌زمان در یک‌جهت حرکت کنند. اولین گام برای ایجاد یک پرتفوی متنوع سازی شده از طریق تنوع دارایی‌ها در پرتفوی بورسی تخصیص دارایی یا انتخاب کلاس‌های دارایی است که می‌خواهید در آن سرمایه گذاری کنید، مثل سهام در برابر اوراق مشارکت. کلاس‌های دارایی مختلف معمولاً همبستگی متوسط یا کمی با همدیگر دارند، بدین معنی که احتمال بسیار ضعیفی وجود دارد که تغییرات در یکی از کلاس‌های دارایی در کلاس دیگری نیز رخ دهد.

متنوع سازی بیشتر بعدازآن می‌تواند با انتخاب اوراق بهادار کم و یا بی‌ارتباط در یک کلاس دارایی صورت بپذیرد. به طور مثال، سرمایه گذاری که مایل است دارایی های خود در بورس اوراق بهادار تهران را متنوع سازی کند، ممکن است ۴۰% سهم سرمایه گذاری در بورس را به صندوق‌ ها و ۶۰% دیگر را به سهام اختصاص دهد. هنگام انتخاب سهام شرکت ها هم ۴۰% به شرکت‌ های خودروسازی، ۴۰% به شرکت های پتروشیمی و ۲۰% در شرکت های غذایی و دارویی تخصیص می‌دهد. به این صورت ضمن سرمایه گذاری در کلاس‌های مختلف دارایی ها، در سهام شرکتهایی نیز سرمایه گذاری شده که همبستگی کمتری با یکدیگر دارند و به‌این‌ترتیب ریسک سرمایه گذاری کمتر می‌شود.

ما در درس بعدی بیشتر در مورد کلاس‌های مختلف دارایی ها با هم صحبت می‌کنیم.

(پایان درس یازدهم دوره آموزشی مفاهیم سرمایه گذاری)

اگر سؤال یا نظری دارید لطفاً در بخش نظرات مطرح کنید. همین‌طور با اشتراک‌گذاری این مقاله در شبکه‌های اجتماعی شما هم در توسعه دانش مالی و سرمایه گذاری شریک شوید

تنوع بخشی به دارایی ها با صندوق‌های سرمایه گذاری

تنوع بخشی به دارایی ها با صندوق‌های سرمایه گذاری

صندوق های سرمایه گذاری سهامی، مختلط و درآمد ثابت یک ابزار ارزان و مناسب برای ورود به بورس و نگهداشت سرمایه به منظور تنوع بخشی به دارایی ها محسوب می شود.

در سبدگردانی عموما با این سوالات چالش برانگیز از سوی مشتریان روبرو می شویم که صندوق بهتر است یا سبد؟ صندوق های سهامی با همبستگی بالا با شاخص بورس می تواند مشابه یک سبد با ریسک متعادل و یا ریسک پذیر عمل کند و صندوق های درآمد ثابت با حدود 15 درصد در سهام می‌تواند مانند یک سبد بسیارمحافظه کار بازدهی داشته باشد.

صندوق های سرمایه گذاری سهامی، مختلط و درآمد ثابت یک ابزار ارزان و مناسب برای ورود به بورس و نگهداشت سرمایه به منظور تنوع بخشی به دارایی ها محسوب می شود. خصوصا صندوق هایی که تاریخچه بیش از ده سال فعالیت در بازار سرمایه را دارند و در چم و خم بازار سرپا هستند. از سوی دیگر سبدهای اختصاصی با توجه به مزیت طراحی اختصاصی پرتفوی برای سرمایه گذاران، می‌تواند گزینه مناسبی برای سرمایه های بزرگ باشد (برای مثال 1 میلیارد تومان به بالا). هزینه های سبد اختصاصی به نسبت صندوق های سرمایه گذاری بیشتر است و برای سرمایه گذاران خرد، شاید به صرفه تر باشد به صندوق های سرمایه گذاری هدایت شوند. این روند همان روندی است که در صنعت مدیریت دارایی اکثر کشورهای توسعه یافته می بینیم. موضوع مهمی اینجاست که باید درنظر داشت، ما در ایران زندگی می کنیم؛ کشوری با ساختار اقتصادی منحصر به فرد، پتانسیل رشد زیاد و بازار سرمایه ای که نوپا و در حال رشد است. طبق تحقیقات گروه ما، موقعیت سنجی بازار (مارکت را تایم کردن Market Timing ) در ایران به صرفه است. موقعیت سنجی بازار یعنی در دوره های رونق در بازار سرمایه استراتژی فعال معاملات داشته باشیم و در دوره های رکود، سهامداری و یا حضور غیرفعال تری در بازار سرمایه داشته باشیم. در یک مقاله پژوهشی که در فصلنامه علمی – پژوهشی مدیریت دارایی و تامین مالی دانشگاه اصفهان با همکاری پژوهشگران از دانشگاه تهران و دانشگاه الزهرا به چاپ رسیده است، عملکرد 23 صندوق سرمایه گذاری بین سال‌های 1388 تا 1392، مورد بررسی قرار گرفته است.

نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که مدیران صندوق های سرمایه گذاری در جهان و همچنین در ایران در موقعیت سنجی بازار موفق نبوده اند. همچنین بر اساس این پژوهش، بخش عمده‌ای از مطالعات جهانی انجام ‌شده در زمینۀ ارزیابی توانایی موقعیت‌سنجی مدیر صندوق‌های سرمایه‌گذاری نیز نشان می‌دهد مدیران صندوق ها به طور کلی در جهان توانایی موقعیت سنجی ضعیفی داشته و در مورد بازارهای نوظهور مثل ایران یک دلیل ساده برای عملکرد ضعیف در موقعیت‌سنجی می‌تواند این باشد که شرکت‌های سرمایه‌گذاری، هم تحلیلگران توانمند و هم افراد غیرحرفه‌ای را استخدام می‌کنند. این امر موجب می شود بازده‌ های حاصل از عملکرد تحلیلگران حرفه‌ای با عملکرد تحلیلگران غیرحرفه‌ای خنثی شود.

حال با توجه به این مطالب گفته شده، توصیه ای که عموما به خودم و مشتریان سبد ها و صندوق‌ها می کنم این است که اگر سرمایه ای دارید که می توانید مانند یک زمین در یک منطقه رشد نیافته برای چندین سال رهایش کنید، در صندوق های خوب و باسابقه با هزینه کمتر سرمایه گذاری کنید. ولی اگر سرمایه ای دارید که برای این سرمایه برنامه مدون و فعال نیاز دارید که در عرض یک دوره خاص می خواهد حتما رشد ثروت و یا حفظ ارزش داشته باشد و روی بازدهی آن برنامه ریزی خاصی دارید، در سبدها با مدیریت اختصاصی سرمایه گذاری کنید.

6 گام برای ایجاد بهترین پورتفوی یا سبد سهام

بهترین پورتفوی

بی‌شک در بازار معاملات همه افراد می‌خواهند بهترین سبد سهام را داشته باشند یا بهترین کار خود را به نمایش بگذارند و خود را تا حد امکان حرفه‌ای نشان دهند. چنین امری می‌تواند زمان و تلاش زیادی را برای کامل‌کردن نیاز داشته باشد، اما بدون شک ارزش سرمایه‌گذاری را دارد. داشتن سبد سهام یا پرتفوی بهترین گزینه برای دستیابی به سودی سرشار در طول زمان است، اما باید توجه داشت که چنین امری در یک شب به دست نمی‌آید و نیازمند دانستن نکات مهم و صرف زمان برای آن است. در این مقاله همراه با ما باشید تا مهم‌ترین نکات و مراحل اصلی داشتن بهترین پرتفوی را با یکدیگر مرور کنیم.

پرتفوی یا سبد سهام چیست؟

پرتفوی یا سبد سهام مجموعه‌ای از سرمایه‌گذاری‌های مالی مانند سهام، اوراق قرضه، کالاها، وجه نقد، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) است. عموماً معامله‌گران بر این باورند که سهام، اوراق قرضه و پول نقد، هسته سبد سهام را تشکیل می‌دهند. چنین موردی اغلب به همین صورت است که در بالا ذکر شده، اما قانونی واحد نیست. سبد سهام ممکن است شامل طیف گسترده‌ای از دارایی‌ها از جمله املاک و سرمایه‌گذاری‌های خصوصی باشد. ممکن است انتخاب شما این باشد که سبد خود را نگه دارید و آن را مدیریت کنید، یا ممکن است به مدیر یا مشاور مالی یا متخصصی در این زمینه اجازه دهید سبد شما را مدیریت کند.

یکی از مفاهیم کلیدی در مدیریت پرتفوی یا سبد سهام، تنوع‌بخشی در آن است که به‌سادگی به این معناست که تمام تخم‌مرغ‌های خود را در یک سبد قرار ندهید. با تنوع، سعی در کاهش ریسک با تخصیص سرمایه‌گذاری‌ها در میان ابزارهای مالی، صنایع و بخش‌های دیگر بازار داشته باشید. هدف داشتن تنوع در سبد سهام به حداکثر رساندن بازده با سرمایه‌گذاری در حوزه‌های مختلف است که هرکدام واکنش متفاوتی به رویدادهای مختلف دارند. راه‌های بسیاری برای ایجاد تنوع وجود دارد. نحوه انجام آن نیز به شما بستگی دارد. اهداف شما برای آینده، علاقه شما برای ریسک‌کردن و شخصیت شما از عواملی هستند که در تصمیم‌گیری درمورد نحوه ساختن پرتفولیوی خود نقش دارند.

انواع پرتفوی

به تعداد سرمایه‌گذاران و مدیران می‌توان انواع مختلف سبد و استراتژی پرتفوی وجود داشته باشد. همچنین ممکن است چندین پرتفولیو داشته باشید که محتوای آن‌ها می‌تواند استراتژی یا سناریوهای سرمایه‌گذاری متفاوتی را داشته باشند که برای نیازهای متفاوتی ساخته شده‌اند. در ادامه انواع سبد سهام معرفی شده است:

سبد سهام ترکیبی

رویکرد پرتفوی ترکیبی در بین طبقات دارایی‌های مختلف متنوع می‌شود. ایجاد سبد ترکیبی مستلزم داشتن موقعیت در سهام و همچنین اوراق قرضه، کالاها، املاک و مستغلات است. به‌طورکلی، سبد ترکیبی مستلزم داشتن نسبت‌های ثابتی از سهام، اوراق قرضه و سرمایه‌گذاری‌های جایگزین است. سبد سهام ترکیبی جز بهترین پرتفوی محسوب می‌شود و همچنین سبدی سودمند است؛ زیرا از نظر تاریخی، سهام، اوراق قرضه و دیگر موارد، هم‌بستگی کمتری با یکدیگر دارند و درصورت ضرر در یک مورد، مورد دیگری می‌تواند سودده باشد.

پرتفوی سرمایه گذاری

وقتی از پرتفوی برای مقاصد سرمایه‌گذاری استفاده می‌کنید، انتظار دارید سهام، اوراق قرضه یا دارایی‌های دیگر، بازدهی داشته باشند یا ارزش آن‌ها در طول زمان افزایش یابد. پرتفوی سرمایه‌گذاری امری استراتژیک است؛ به‌ویژه در جایی که شما دارایی‌های مالی را با قصد نگهداری آن‌ها برای مدت طولانی خریداری می‌کنید.

پرتفوی تهاجمی و متمرکز بر سهام

دارایی‌های شما در پرتفوی تهاجمی عموماً ریسک‌های بزرگی را در جست‌وجوی بازدهی عالی متحمل می‌شوند. سرمایه‌گذاران تهاجمی به‌دنبال شرکت‌هایی هستند که در مراحل تنوع دارایی‌ها در پرتفوی بورسی اولیه رشد خود را داشته و ارزش پیشنهادی منحصربه‌فردی دارند.

پرتفوی دفاعی و متمرکز بر سهام

پرتفولیویی که حالت تدافعی دارد، تمایل دارد روی کالاهای مصرفی که در برابر رکود بازار نفوذناپذیر باشد و بر حفظ سرمایه تمرکز کند. سبد سهام تدافعی در بازه‌های زمانی بد و همچنین در زمان‌های خوب، عملکرد قابل‌قبولی دارد. مهم نیست که بازار معاملات در زمان معین چقدر بد باشد، شرکت‌هایی که به‌صورت دائم در حال تولید محصولات هستند، همیشه در حال فعالیت هستند و چنین سهامی را می‌توان فراهم کنند.

سبد سهام متمرکز بر درآمد

این نوع از سبد سهام یا پرتفوی از سهامی که سود پرداخت می‌کند یا نوع دیگری که با توزیع بین سهامداران، درآمد کسب می‌کند، حمایت می‌کند. برخی از سهم‌ها در سبد درآمدی نیز می‌توانند در سبد دفاعی قرار بگیرند، اما در اینجا عمدتاً به‌دلیل بازدهی بالا انتخاب می‌شوند. سبد درآمدی باید جریان نقدی مثبت ایجاد کند؛ مانند موقعیت‌های سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات (REIT) که نمونه‌هایی از سرمایه‌گذاری درآمدزا هستند.

پرتفوی متمرکز بر سهام

سبد متمرکز بر سهام برای سرمایه‌گذارانی که سطح بالایی از تحمل ریسک را دارند، بهترین گزینه است. سبدی که دائماً درحال تغییر سهام است، می‌تواند شامل عرضه اولیه (IPO) یا سهامی باشد که بسیار در بازار محبوب می‌شود. شرکت‌های فناوری یا شرکت‌های مراقبت‌های بهداشتی در فرایند توسعه محصول جدید در این دسته قرار می‌گیرند.

مراحل ایجاد داشتن بهترین سبد سهام یا پرتفوی

بهترین پورتفوی

پرتفوی با تنوع مناسب برای موفقیت هر سرمایه‌گذاری، حیاتی است. به‌عنوان سرمایه‌گذار منفرد، باید بدانید که چگونه تخصیص دارایی را تعیین کنید که به بهترین شکل با اهداف سرمایه‌گذاری شخصی و تحمل ریسک مطابقت داشته باشد؛ به عبارت دیگر، پرتفوی شما باید نیاز سرمایه آینده شما را برآورده کند و در حین انجام این کار به شما آرامش خاطر بدهد. سرمایه‌گذاران می‌توانند با پیروی از رویکرد سیستماتیک، پرتفوی‌های همسو با استراتژی‌های سرمایه‌گذاری بسازند. در ادامه 6 گام اساسی برای اتخاذ چنین رویکردی ذکر شده است:

مرحله 1. تعیین تخصیص دارایی مناسب شما

تعیین وضعیت مالی فردی و اهداف اولین گام در ساخت بهترین پرتفوی است. موارد مهمی که باید در نظر بگیرید، مدت‌زمانی است که برای رشد سرمایه‌گذاری خود دارید و همچنین میزان سرمایه برای سرمایه‌گذاری و نیازهای درآمدی آینده. فرد مجرد و 22 ساله فارغ‌التحصیل کالج که تازه کار خود را آغاز کرده است، به استراتژی سرمایه‌گذاری متفاوتی در مقایسه با فرد متأهل 55 ساله نیاز دارد که انتظار دارد در دهه آینده به پرداخت هزینه تحصیلات دانشگاهی و بازنشستگی فرزندش کمک کند.

مرحله 2. بررسی و تعیین ریسک

دومین عاملی که باید در نظر بگیرید، شخصیت شما و تحمل ریسک است. آیا مایل هستید که از دست دادن مقداری پول برای احتمال بازدهی بیشتر را تحمل کنید؟ بسیاری از افراد مایل هستند سال به سال بازده بالایی داشته باشند، اما اگر شب‌ها که سرمایه‌گذاری‌های شما کاهش می‌یابد، نمی‌توانید بخوابید، باید بدانید بازده بالایی از این نوع دارایی‌ها ارزش استرس را ندارد. روشن‌کردن وضعیت فعلی، نیازهای آینده شما به سرمایه و میزان تحمل ریسک، نحوه تخصیص سرمایه‌گذاری‌های شما را در میان طبقات مختلف دارایی‌ها تعیین می‌کند. امکان بازده بیشتر به قیمت ریسک بیشتر و درنهایت زیان بیشتر به وجود می‌آید. باید ریسک را تا حدی از بین برد که برای موقعیت فردی و سبک زندگی به حالت بهینه برسید؛ برای مثال جوانی که برای کسب درآمد مجبور نیست به سرمایه‌گذاری‌های خود وابسته باشد، می‌تواند ریسک‌های بیشتری را در جست‌وجوی بازدهی‌های بیشتر بپذیرد. از سوی دیگر، فردی که به بازنشستگی نزدیک می‌شود، باید بر حفاظت از دارایی‌های خود و کسب درآمد از این دارایی‌ها به روشی کارآمدتر تمرکز کند.

محافظه‌کار در مقابل سرمایه‌گذاران تهاجمی

به‌طورکلی، هرچه بتوانید ریسک بیشتری را متحمل شوید، پرتفوی شما با ریسک بیشتر همراه خواهد بود و بخش بزرگ‌تری را به سهام و کمتر به اوراق قرضه و سایر اوراق بهادار با درآمد ثابت اختصاص می‌دهد. برعکس، هرچه بتوانید ریسک کمتری تحمل کنید، سبد شما محافظه‌کارتر خواهد بود. هدف اصلی پرتفوی محافظه‌کارانه محافظت از ارزش آن است. تخصیص سهم‌ها در این نوع سبد نشان داده است که می‌تواند درآمد جاری از اوراق قرضه را به همراه داشته باشد و همچنین پتانسیل رشد سرمایه بلندمدت را از سرمایه‌گذاری در سهام با کیفیت بالا فراهم ‌کند.

مرحله 3. دستیابی به پرتفوی

بهترین پورتفوی

هنگامی که تخصیص دارایی مناسب را تعیین کردید، باید سرمایه خود را میان طبقات دارایی مناسب تقسیم کنید. در سطح پایه، چنین امری دشوار نیست، اما می‌توانید طبقات مختلف دارایی را به زیرکلاس‌هایی تقسیم کنید که ریسک و بازده بالقوه متفاوتی نیز دارند؛ برای مثال، سرمایه‌گذار ممکن است سهم پرتفوی خود را بین بخش‌های مختلف صنعتی و شرکت‌هایی با ارزش بازار متفاوت و بین سهام داخلی و خارجی تقسیم کند. بخش اوراق قرضه ممکن است بین آن‌هایی که کوتاه‌مدت و بلندمدت هستند، بدهی دولت در مقابل بدهی شرکت و غیره تخصیص یابد. راه‌های مختلفی برای انتخاب دارایی و اوراق بهادار به‌منظور تحقق استراتژی تخصیص دارایی وجود دارد. به یاد داشته باشید که کیفیت و پتانسیل هر دارایی را که در آن سرمایه‌گذاری می‌کنید تجزیه و تحلیل کنید.

این تجزیه و تحلیل را در موارد زیر می‌توان انجام داد:

  • انتخاب سهام: سهامی را انتخاب کنید که سطح ریسکی را که می‌خواهید در پرتفوی خود داشته باشید، برآورده کند و بتواند بهترین پرتفوی را برای شما داشته باشد.

ارزش بازار و نوع سهام عواملی هستند که باید در نظر گرفته شوند. شرکت‌ها را با استفاده از غربالگری سهام برای فهرست انتخاب‌های خوب، تجزیه و تحلیل کنید.

سپس تجزیه و تحلیل عمیق‌تری را درباره هر نوع خرید احتمالی انجام دهید تا فرصت‌ها و ریسک‌های آن را در آینده مشخص کنید. این عمل فشرده‌ترین وسیله برای افزودن اوراق بهادار به سبد سهام است و از شما می‌خواهد به‌طور منظم تغییرات قیمت در دارایی‌های خود را زیر نظر داشته و از اخبار شرکت و صنعت مطلع باشید.

  • انتخاب اوراق قرضه: هنگام انتخاب اوراق قرضه، عوامل متعددی از جمله کوپن، سررسید، نوع اوراق و رتبه اعتباری و همچنین میزان نرخ بهره کلی وجود دارد که باید به آن‌ها توجه کنید.
  • صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک: صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک برای طیف گسترده‌ای از طبقات دارایی در دسترس هستند و به شما امکان می‌دهند سهام و اوراق قرضه‌ای نگهداری کنید که به‌طور حرفه‌ای توسط متخصصان صندوق‌ها تحقیق و انتخاب شده‌اند.

البته متخصصان صندوق برای خدمات خود هزینه‌ای دریافت می‌کنند که از بازدهی شما می‌کاهد. صندوق‌های شاخص گزینه دیگری را ارائه می‌دهند. آن‌ها تمایل دارند کارمزدهای کمتری داشته باشند؛ زیرا منعکس‌کننده شاخصی ثابت هستند؛ بنابراین به‌طور منفعلانه مدیریت می‌شوند.

  • صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF): اگر ترجیح می‌دهید با صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک سرمایه‌گذاری نکنید، ETF ها می‌توانند جایگزین مناسبی برای شما باشند.

ETF ها اساساً صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترکی هستند که مانند سهام معامله می‌کنند. آن‌ها شبیه صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک هستند؛ زیرا نشان‌دهنده سبدی بزرگ از سهام به شمار می‌آیند که معمولاً براساس بخش، سرمایه، کشور و موارد مشابه گروه‌بندی می‌شوند، اما تفاوت آن‌ها در این است که به‌طور فعال مدیریت نمی‌شوند، بلکه شاخصی انتخابی یا سبد سهام دیگر را دنبال می‌کنند. از آنجا که ETF ها منفعلانه مدیریت می‌شوند، ضمن ارائه تنوع، صرفه‌جویی در هزینه‌ها را در مقایسه با صندوق‌های سرمایه‌گذاری انجام می‌دهند. ETF ها همچنین طیف گسترده‌ای از طبقات دارایی را پوشش می‌دهند و می‌توانند برای بهترین پرتفوی مفید باشند.

مرحله 4. ارزیابی مجدد پرتفوی

بهترین پورتفوی

هنگامی که پرتفولیو ایجاد کردید، باید به‌صورت دوره‌ای آن را تجزیه و تحلیل و متعادل کنید؛ زیرا تغییرات در حرکت قیمت ممکن است سبب تغییر وزن اولیه شما شود. برای ارزیابی تخصیص واقعی دارایی پرتفوی خود، سرمایه‌گذاری‌ها را به‌صورت کمی دسته‌بندی کرده و نسبت ارزش آن‌ها را با میزان کل تعیین کنید. عوامل دیگری که در طول زمان تغییر کرده و وضعیت بهترین پرتفوی را مشخص می‌‌کنند، وضعیت مالی، نیازهای آینده و تحمل ریسک شما هستند. اگر این موارد تغییر کنند، ممکن است لازم باشد سبد خود را بر این اساس تنظیم کنید. اگر تحمل ریسک شما کاهش یافته است، ممکن است لازم باشد تعداد سهام نگهداری‌شده را کاهش دهید. همچنین شاید آماده پذیرش ریسک بیشتر هستید و تخصیص دارایی شما مستلزم آن است که بخش کوچکی از دارایی‌های شما در سهامی بی‌ثبات‌تر و با سرمایه کوچک‌تری نگهداری شود. برای تنوع دارایی‌ها در پرتفوی بورسی ایجاد تعادل، باید تعیین کنید که کدام‌یک از موقعیت‌های شما دارای اضافه و کمبود هستند؛ برای مثال، فرض کنید 30 درصد از دارایی‌های جاری خود را در سهام با سرمایه کوچک نگهداری می‌کنید؛ درحالی‌که تخصیص دارایی شما نشان می‌دهد تنها باید 15 درصد از دارایی‌های خود را در آن طبقه داشته باشید. تعادل مجدد شامل تعیین مقداری از این موقعیت است که باید کاهش داده و به طبقات دیگر اختصاص دهید.

مرحله 5. تعادل استراتژیک

هنگامی که مشخص کردید کدام اوراق را و به چه میزان کاهش دهید، تصمیم بگیرید که کدام اوراق بهادار کم‌وزن را با درآمد حاصل از فروش اوراق بهادار دارای اضافه وزن خریداری کنید. برای انتخاب اوراق بهادار خود، از رویکردهای مورد بحث در مرحله 2 استفاده کنید. شاید سرمایه‌گذاری شما در سهام در حال رشد در طول سال گذشته به‌شدت افزایش یافته باشد، اما اگر بخواهید تمام موقعیت‌های خود را برای متعادل‌کردن سبد خود بفروشید، ممکن است مالیات بر عایدی سرمایه قابل‌توجهی را متحمل شوید. در این مورد، تنوع دارایی‌ها در پرتفوی بورسی حرکت سودمند این است که وجه جدیدی به طبقه دارایی در آینده کمک نکنید و در عین حال یاری‌کننده سایر طبقات دارایی باشید. این امر وزن سهام در حال رشد شما را در پرتفوی شما در طول زمان بدون اعمال مالیات بر عایدی سرمایه کاهش می‌دهد. در عین حال، همیشه آینده‌ای برای سهام‌های خود را در نظر بگیرید. اگر مشکوک هستید که سهام‌های در حال رشد شما آماده رکود شده‌اند، شاید بهترین گزینه این باشد که با وجود پیامدهای مالیاتی آن‌ها را بفروشید. در این میان، نظرات تحلیلگران و گزارش‌های تحقیقاتی می‌توانند ابزار مفیدی برای کمک به سنجش و پیش‌بینی دارایی‌های شما باشند.

مرحله 6. تعیین هدف و برنامه شما در سال مالی آینده

همیشه باید با استفاده از تحلیل‌های تکنیکال یا تحلیل‌های بنیادی و بررسی گزارش‌های شرکت‌ها، از وضعیت بازار معاملات در آینده پیش‌بینی داشته باشید. همچنین باید این پیش‌بینی را در بازه‌های مختلف زمانی دوره کرده و بار دیگر بررسی کنید.

نتیجه گیری

در طول کل فرایند ساخت بهترین پرتفوی، مهم است که به یاد داشته باشید تنوع را بیش از هر چیز دیگری حفظ کنید. تنها داشتن اوراق بهادار از هر طبقه دارایی کافی نیست. همچنین باید در هر صنعت تنوع لازم را ایجاد کنید. مطمئن شوید که دارایی‌های شما در طبقه‌ای معین و در مجموعه و بخش‌های صنعتی پراکنده شده است. همان‌طور که اشاره کردیم، سرمایه‌گذاران می‌توانند با استفاده از صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و ETF به تنوع بسیار خوبی دست یابند. این ابزارهای سرمایه‌گذاری به سرمایه‌گذاران فردی با مقادیر نسبتاً کمی پول اجازه می‌دهند تا به مقیاسی که مدیران صندوق‌های بزرگ و سرمایه‌گذاران از آن استفاده می‌کنند، دست یابند.

سوالات متداول

پرتفوی یا سبد سهام چیست؟

پرتفوی یا سبد سهام مجموعه‌ای از سرمایه‌گذاری‌های مالی مانند سهام، اوراق قرضه، کالاها، وجه نقد، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) است.

انواع پرتفوی کدام است؟

به تعداد سرمایه‌گذاران و مدیران می‌توان انواع مختلف سبد و استراتژی پرتفوی وجود داشته باشد. در ادامه انواع سبد سهام معرفی شده است:

کانال سیگنال رایگان

از سال 1390 که مجموعه خانه سرمایه شروع به کار کرد با برگزاری ۳۱ دوره جامع آموزشی بلند مدت، بیش از ۶۰۰۰ تحلیلگر را وارد بازار سرمایه کرده‌ایم. تمام تلاش من و همکارانم ایجاد مرجعی برای آموزش واقعی و صحیح موفقیت مالی و سرمایه گذاری بوده است مرجعی که کمک می کند زندگی بهتری برای خود و اطرافیانمان بسازیم.

پرتفوی در بورس چیست؟

پرتوی در بورس

اگر شما سهام‌دار بورس باشید یا مطالعاتی در زمینه بورس داشته‌اید بدون شک اصطلاح پرتفوی به گوشتان خورده است. اما پرتفوی چیست؟ رابطه پرتفوی با سهام چیست؟ نقش پرتفوی در بورس چیست؟ ما در این مقاله از سری مقالات دلفین وست قصد داریم که به معرفی پرتفوی، پرتفوی لحظه ای و بقیه موارد مربوط به پرتفوی بپردازیم. بنابراین اگر شما نیز به حوزه بورس و بازارهای مالی علاقه‌مند هستید و به دنبال افزایش اطلاعات خود در زمینه بورس و عوامل مربوط به آن هستید تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.

پرتفوی چیست ؟

پرتفو یا پرتفوی یا سبد سرمایه‌گذاری، در حالت کلی، مجموعه ای از دارایی های مالی مانند سهام، اوراق قرضه، کالا، ارز، وجه نقدی، اوراق نقدشونده، و همچنین صندوق های سرمایه گذاری است. یک سبد همچنین می‌تواند شامل اوراق غیر قابل معامله، مانند سرمایه‌گذاری های عمرانی و خصوصی و غیره باشد. سبد سهام نیز مجموعه‌ای از چند سهم مختلف است که سرمایه گذار برای سرمایه گذاری آن را می‌خرد. سبد سهام مستقیماً توسط سرمایه گذار یا توسط متخصصان مالی و مدیران سرمایه اداره می‌شود.

سرمایه گذارن باید مطابق با تحمل ریسک و اهداف سرمایه گذاری یک سبد سرمایه گذاری تشکیل دهند. آن‌ها همچنین می‌تواند چندین سبد برای اهداف مختلف داشته باشند. همه این ها به اهداف سرمایه‌گذار بستگی دارد. یک سبد سرمایه‌گذاری تنوع دارایی‌ها در پرتفوی بورسی می‌توان مانند نمودار دایره تصور کرد که قطاع هایی اندازه های مختلف تقسیم می‌شود و انواع دارایی‌ها و یا سرمایه‌گذاری‌ها برای دستیابی به هدف مورد نظر خود جای می‌دهد. انواع مختلفی از اوراق بهادار را می‌توان برای ساخت یک سبد متنوع استفاده کرد اما سهام، اوراق قرضه و وجه نقد به طور کلی بلوک‌های اصلی ساخت سبد ها محسوب می‌شود. سایر دارایی های بالقوه شامل املاک و مستغلات، طلا و ارز را نیز می‌توان در سبد دارایی در نظر گرفت.

پرتفو لحظه‌ای در بورس

پرتفوی لحظه ای در بورس

در سامانه معاملات آنلاین کارگزاری های مختلف در قسمت پرتفوی یک قسمت جداگانه وجود دارد که به عنوان “پرتفوی لحظه ای” شناخته می‌شود. مبانی پرتفوی لحظه‌ای معاملات آنلاین، کاربر می‌باشد. بدین ترتیب معاملاتی که از طریق سامانه‌های آنلاین کارگزاری انجام می‌شوند در لحظه به صورت خودکار به سبدهای سهام لحظه‌ای اضافه می‌شود. در پرتفوی لحظه‌ای اطلاعات لحظه‌ای قیمت ارزش دارایی مقدار سود و زیان درصد سود و زیان و غیره برای تسهیل محاسبات کاربران در نظر گرفته شده است.

چگونه یک پرتفوی حرفه ای بچینیم؟

  1. تعداد نمادهای سبد شما به جز عرضه اولیه ها باید بین 4 تا 6 عدد باشد با این کار هم ریسک شما کاهش پیدا می‌کند هم تسلط برسهام‌ها حفظ می‌شود.
  2. از گروه های صنعتی مختلف یک سهم استفاده کنید. هیچ وقت در یک صنعت بیش از دو سهم در سبد نداشته باشید.
  3. صنایع ارزشمند و پیشرو بازار را شناسایی کنید و در آن‌ها سرمایه‌گذاری کنید.
  4. سرمایه‌تان را به صورت مساوی در بین صنایع مختلف تقسیم کنید و همیشه بین 20 تا 25 درصد سرمایه را برای شکار فرصت‌های خوب نگه دارید.
  5. قابلیت نقدشوندگی سهام های انتخابی دقت کنید و از سهم های شاخص‌ساز و بزرگ در پرتفوی استفاده کنید.

5 کلاس داریی پرتفوی ضد گلوله

یک پرتفوی امن و متنوع از ۵ و دارایی تشکیل می‌شود. این تنوع به شما امکان می‌دهد که در شرایط بد یک بازار از زیان در امان باشید و از شرایط خوب بازارهای دیگر بهره نمانید.

  1. پول نقد: این دارایی به مرور ارزش خود را از دست می‌دهد. وجه نقدی مثل دلار سالانه حدود 4 درصد از قدرت خرید خود را از دست می‌دهد. این یعنی اگر تمام پول خود را به دلار تبدیل کنید پس از ۳۰ سال به قدرت خرید شما نصف می‌شود. خوب است که به اندازه مخارج عمومی خود وجه‌نقد داشته باشید تا مجبور نشوید برای پرداخت اجاره سهام بفروشید.
  2. کالا: برخی کالاها که دوام بیشتری دارند می تواند شکل سرمایه ای پیدا. کنند طلا مهم‌ترین دارایی سرمایه‌ای در سبد سرمایه گذاری افراد است. برای برخی افراد دارایی های مثل خودرو نیز شکل سرمایه‌ای پیدا می‌کند.
  3. مسکن: مسکن از دو جهت می‌تواند به شما سود برساند از طریق گران شدن ملک شبیه به گران شدن طلا از طریق دریافت اجاره به همین دلیل سود ملک از طلا بیشتر است.
  4. اوراق درامد ثابت: اوراق خزانه دولتی یا صندوق های درآمد ثابت کلاس بعدی دارایی را تشکیل می دهند. هر پرتفوی دارایی باید حداقل از ۲۵ درصد درآمد ثابت داشته باشد. اوراق درآمد ثابت کمک می کند چه ساده تر از روزهای منفی بازار عبور کنید.
  5. سهام: کلاس پنجم دارایی سهام است. شما می‌توانید یک پرتفوی از سهام‌های ارزنده تشکیل دهید یا از صندوق‌های سهام استفاده کنید این دارایی معمولاً بیشترین تنوع دارایی‌ها در پرتفوی بورسی ریسک را به سرمایه‌گذار می‌دهد یعنی فرد ممکن است از نوسان قیمت مسکن دچار اضطراب نشود اما منفی و مثبت های بازار سهام به شدت او را تحت فشار قرار می دهد.

کلاس ها در پرتفوی

هیچ چیز تضمین شده‌ای در صندوق سرمایه گذاری وجود ندارد. صندوق‌های سرمایه‌گذاری در نهایت پرتفویی از سهام و سایر سرمایه‌گذاری‌ها مثل اوراق مشارکت هستند و درست همان‌طور که پرتفو خود شما دچار نوسان می‌شود صندوق سرمایه‌گذاری نیز دچار نوسان می‌شود. تنها به دلیل این نواسانات صندوق سرمایه‌گذاری در سال 98، ۳۲ درصد سود داشته یا در گزارش آمده میانگین سود صندوق‌ها در سال گذشته ۲۵ درصد بوده است دلیل نمی‌شود که امسال نیز همین قدر سود بدهد. هیچ چیز قطعی و صد در صدی در سرمایه‌گذاری وجود ندارد. یک اشتباه رایج سرمایه‌گذاران این است که تصور می‌کنند صندوق سرمایه‌گذاری همیشه بهتر از شاخص بازار بورس عمل می‌کند. در حالی که این آرزوی دیرینه هر صندوق سرمایه‌گذاری است که بازار را از پیش رو بردارد اما شواهد نشان می‌دهد همیشه اوضاع مطابق میل صندوق ها پیش نمی‌رود. یعنی صندوق‌های متعددی هستند که نتوانستند. حال که با سبد سهام یا پرتفوی آشنا شدید در قسمت نظرات این مقاله سوالات، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما به اشتراک بگذارید.

برای یادگیری “یک سرمایه گذار چه چیزهایی را باید بداند” مسیر زیر را به شما پیشنهاد می‌کنیم:



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.